جمعه‌ی 15 / کجایی ای ز جان خوشتر؟

سلام آقا

در میان ما طبقه رعیت و پیرو، ایمان واقعی را چه کسی دارد؟

آن کسی که خدا و رسول و اهل بیت عصمت علیهم‌السلام برای او، مهمتر از جان و مال و خانواده خودش است. 

خب بنابراین، چند درصد از ما مومنان(شیعیان)، ایمان داریم؟ همه‌ی ما. چند درصد از ما ایمان واقعی داریم؟ قاعدتا ۹۹ درصد ما ایمان کامل حقیقی نداریم چون عملا، خود ما و زندگی ما و بستگان ما مهمتر هستند برایمان از خدا و شما و اهل بیت گرامی. 

ولی با این حال، شما مهربان‌تر از پدر و مادر هستید برای ما غافلان دارای نقص در ایمان... و فراموشمان نمی‌کنید و دعایمان می کنید

و چقدر خجالت زده‌ایم ما از این معادله‌ی نامتوازن...🙁😭

با خودم گفتم چه زود این هفته‌ها پشت سر هم می‌گذرد و ما با این گذر سریع و تکراری، کنار آمده‌ایم... و البته می‌دانیم که الان حال شما ناخوش است از اتفاقات جاری... و تا شما نیایید آرامش و راحتی همگانی، رخ نخواهد نمود...

و چقدر خوب بود اگر ما غافلان، به ویژه خود غافلم نیز هم، در هر اتفاق خوش و ناخوش، توجه ما بیش و پیش ازهرچیز به شما و مصیبت غیبت و غربت شما بود... که شمایید به اذن خدا، محور هستی و عامل بقای کائنات و سبب طراوت گیتی... 

بعد التحریر:

این وبلاگ بیان، تاریخش قاطی دارد و امروز که ۲۶ دی است را ۲۷ دی ثبت کرد، و البته اشکال ندارد. زمانی که شما نیستید عدم اعتدال همه چیز، بهتر از تنظیمات درست و اعتدال واقعی است... بلکه ما بیشتر متوجه بی‌ریختی اوضاع شویم.

با اخلاص و ارادت

 

خیال تو

شرح بیداری شـب های درازم که دهد؟

جز خیال تو، که او مونس بیداران است

پ.ن: الکی، ادا، فیلم.

 

جمعه‌ی ۱۴ / تو ای پری کجایی؟ که رخ نمی‌نمایی...

چهاردهمین جمعه‌نویسی را در وبلاگ بلاگفایم نشد بنویسم و اینجا می‌نویسم.

امروز فکرم درگیر بحث نعمت و شکر بود. ما غرق در نعمتیم و قاعدتاً باید شکر زبانی و عملی در زندگی ما پررنگ باشد که نیست. جد گرامی‌تان فرموده‌اند: «إذَا ظَهَرَت عَلَیکَ نِعمَةٌ فَاحمَدِ الله» و این حمد و سپاس و شکرگزاری به درگاه خدا به سبب رسیدن نعمت، هم شامل نعمت‌های مقطعی و گهگاهی می‌شود و هم نعمت‌های همیشگی.... خاطرم رفت به این سو که اگر سیصد و سی سال به کنجی بنشینم، و فقط نعمت پر فیض الهی وجود ملکوتی شما را بشمارم، نتوانم نتوانم نتوانم نتوانم...

علت نیز روشن و واضح است. وجود پرجود شما نه از نعمت‌هایی است که بشود با دیگر نعمت‌ها، مقایسه‌اش کرد. رزق ما، بود و نبود ما، ثبات ایمان متزلزل! ما، ولایتمداری ما نسبت به شما، و برائت ما از عمر و ابوبکر و عثمان و عایشه و معاویه و...، همه ناشی از عنایت شماست، ای سرچشمه‌ی هر نعمت عالی الهی... و شرمنده هستم که این جمعه ها خیلی ساده و راحت رد می‌شود و غافلان خواب‌آلودی مثل من، ککشان نمی‌گزد و انگار نه انگار، ذات مقدسی که اولویت نفسانی به ما دارد در محبس غیبت است ولی ما زندانی نیستیم و آزادیم....... عزیز علی ان تحیط بک-دونی- البلوی.......... از این مقوله‌ی دلگز بگذرم که جز تداعی شرمساری‌ام، ثمری ندارد ای قمر منیر ملکوت خدا و ای آفتاب غریب و تنهای آل طاها...... خدا را به میزان عظمت نامتناهی شما شکر و سپاس از خدا و از شما... به خاطر وجودتان.... و لعنت بر سقیفه‌چیان بانی هر بنای کج... و هر تنش... و هر درگیری... و هر نابسامانی.... از جمله ابرنابسامانی اصلی هستی، یعنی غیبت مصیبت‌بار و رخ‌ننمودن محزونانه‌ی شما.

خاکسار بی‌مقدار شرمسار، مخلص و ارادتمند🌷🌸🌹🙏