تب‌نوشت‌ها

مطالبی پریشان و درهم

تب‌نوشت‌ها

مطالبی پریشان و درهم

۱۳ مطلب در تیر ۱۳۹۶ ثبت شده است



رب ادخلنی مدخل صدق

و اخرجنی مخرج صدق

و اجعل لی من لدنک سلطانا نصیرا



۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۸ تیر ۹۶ ، ۱۰:۲۶
... نجفی
۲ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۵ تیر ۹۶ ، ۰۱:۰۶
... نجفی



رحم کن بر من مسکین و به فریادم رس


موافقین ۰ مخالفین ۱ ۲۵ تیر ۹۶ ، ۰۰:۵۰
... نجفی

توتال واقعا کاربلده. گیر ندید.

مریم میرزاخانی سرطان داره. واسش دعا کنید.

آتنا چقدر مظلومانه کشته شد. اگه با ۲۰۳۰ مخالفت نمی کردن این اتفاقا پیش نمی اومد.

موصل رو بالاخره عراقیا آزاد کردن یا آمریکاییا یا ایرانیا؟

....

این تگرام و واتس آپ و امثال اینا با تمام خوبی هایی که دارن، بدیهای زیادی هم دارن مثل بلعیدن وقت ملت و بازدهی غیر متناسب با ارزش اون اوقات. دیگه اینکه تشدید کنندۀ خصلت کهن ما ایرانیاس؛ یعنی همون دخالت و اظهار نظر تو هر چیز.

فردا جمعه س.

کاشکی گاهی دسته جمعی به یادتون بودیم آقا. با قلوب هماهنگ، نه دلای پراکنده و هرزه گرد.

۱ نظر موافقین ۳ مخالفین ۰ ۲۲ تیر ۹۶ ، ۲۲:۱۹
... نجفی

تو که کیمیافروشی نظری به قلب ما کن

که بضاعتی نداریم و فکنده‌ایم دامی!

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۱ تیر ۹۶ ، ۲۲:۴۷
... نجفی

خـاک می گـردم به راه وعـده ای

انتقــام از انتظــارت می کشـم

۰ نظر موافقین ۳ مخالفین ۰ ۲۰ تیر ۹۶ ، ۱۱:۲۱
... نجفی

چه گویم چه دانم که این داستان

فزونست از حد و امکان ما

چگونه زنم دم که هر دم به دم

پریشانترست این پریشان ما

چه کبکان و بازان ستان می‌پرند

میان هوای کهستان ما

میان هوایی که هفتم هواست

که بر اوج آنست ایوان ما

از این داستان بگذر از من مپرس

که درهم شکستست دستان ما

۰ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۱۷ تیر ۹۶ ، ۱۶:۵۰
... نجفی

اضطرار، دروازه نجات و بشارتگر آرامش و آسایش است. کلا خدای نازنین این اندازه متکبر و مغرور و شاسی بلند تشریف دارد که بیشتر خواهان افتاده ها، شکسته ها و خمیده ها است تا مدعیان و متوهمان به استقلال.

فقط مشکل اصلی در عدم آسایش و آرامش مترتب بر اضطرار، این است که گاهی ما در اضطرارهای خودساخته می افتیم و اگر نجاتمان بدهند، برداشت بد می کنیم لذا ضرورت دارد درماندگی و اضطرار ما استمرار بیابد تا...

حالت دوم، اضطرارهای غیر اولویت دار است. اصلا حالم به هم می خورد از نقل کرامت در مورد بزرگان، که درمانده و مضطر می شده اند و فرج و گشایش هم خواه ناخواه نقاب از روی افکنده و رخ نمایی می کرده است.(تازه اینها معمولا اضطرارخودساخته ندارند و در بحث اضطرارات غیر اولویتی هم، معمولا غیر اولویت های سطح پایین ندارند.) با خودم می گویم حیف از عدم التفات واقعی ما مثلا مردم عصر امام زمان علیه السلام، که اصولا فاقد اضطرار راستین نسبت به جناب ایشان هستیم. ای عجب دلمان بنگرفت و نشد جانمان ملول/زین هواهای عفن وین آبهای ناگوار.

هوا که گرد و غباری می شود، و ضعف ما در برابر حوادث ساده دنیوی نمایان تر می شود از این حیث که ممکن است توجهمان به مضطران و درماندگان، و لو نیم میلیاردم درصد به مضطر اصلی روزگارمان، جلب شود کمی خوشحال ترم. نه مثل حال آن عارف عصر مولوی، که در قحطی شاد بود و الی آخر؛ که همین طور الکی بر مشی شهید مظلوم مرحوم سید حسن مدرس که....


۰ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۱۷ تیر ۹۶ ، ۱۶:۴۷
... نجفی

الذین

۱- قالوا ربنا الله

۲- ثم استقاموا

تتنزل علیهم الملائکه

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۰ تیر ۹۶ ، ۲۰:۲۹
... نجفی

تعلق دو گونه است: منفی و مثبت.

منفی اش تعلق و وابسته گی به امور پست و رذل است.

تعلق مثبت هم خب می شود طرف مقابلش؛ 

قوی ترین نوع تعلق، تعلق و ربط و وابستگی قلبی است، نه زبانی و نه حتی عقلی.

و عالی ترین مصداقش، تعلق قلبی به لنگر زمین و زمان، امام غایب از نظر، حضرت صاحب الزمان علیه الصلاه و السلام است.

همان مه وشی که در عرصات هستی از ما به ما اولی تر است.

در تعلق قلبی، لازم نیست(و بلکه خنده دار و بی فایده است که) به شخص متذکر شویم که به یاد معشوق بیفتد و باطنش به خاطر وی سبز و زنده باشد،

و اصولا فکر می کنم اصلی ترین علت استمرار غیبت، ضعف و بلکه نبود این تعلق قلبی است که اگر بود وضعیت لعنتی فعلی ما، طور دیگری بود.

تعلق ایجاد ربط می کند و ربط پیغامبر وصل است.

صِلِ اللهمَ بیننا و بینه وصلهً تودی الی....

________

در باب نهی از تذکر و تعلیم به شخص دارای تعلق و به بیان دیگر عدم لزوم پرداختن به ذاتیات اشیاء و خلط تذکر به عروضیات، فی الجمله به این شعر صائب حکمت دان، می توان استشهاد کرد:

به مژگان اشک پاشیدن میاموز

به ابر تیره باریدن میاموز

به زلف آه،پیچیدن مده یاد

به در اشک، غلطیدن میاموز

دل ما را به درد خویش بگذار

به ماتم دیده نالیدن میاموز

نمی آید عنانداری ز سیلاب

به عاشق پای لغزیدن میاموز

مکن تکلیف جان دادن به عشاق

به مستان جامه بخشیدن میاموز

به شام هجر، دلگیری مده یاد

به مهر و مه درخشیدن میاموز

مده تعلیم خونریزی به نشتر

به مژگان سینه کاویدن میاموز

هوس بیطاقتی را خوب دارد

به سرماخورده لرزیدن میاموز

مگو با عاقلان افسانه عشق

به خون مرده جوشیدن میاموز

مجو وجد و سماع از زاهد خشک

به نبض مرده جنبیدن میاموز

ز خود بیرون شدن زاهد چه داند؟

به چوب خشک بالیدن میاموز

هوس در بوسه دزدی اوستادست

به طفل شوخ گل چیدن میاموز

خدادادست ناز و شیوه حسن

به چشم آهوان دیدن میاموز

مرا کز دودمان اهل عشقم

به گرد شمع گردیدن میاموز

خدادادست علم عشقبازی

به صائب عشق ورزیدن میاموز

۰ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۰۸ تیر ۹۶ ، ۲۲:۴۲
... نجفی

به گمانم مرحوم بهجت گیلانی بود که قائل به امکان «تحدی» با غیر شیعیان به وسیله ابزاری چون ادعیه و مناجات های شیعی بود.

روشن است که دیگر مذاهب و ادیان گنجینه معارفی ما که بعد از احادیث، در ادعیه، مناجات ها و زیارت ها تجلی یافته را ندارند، ولی خب چون مراتب و درجات ایمان متفاوت است، به کام هر کس هر دارویی را نمی توان ریخت.

همین دکتر سروش که مثلا اهل معرفت و اندیشه و فکر است زیارت فاخر جامعه کبیره را در روزگاری «مرام نامۀ شیعیان غالی» دانست و این قدر ندانست که غلو در باب امامان معصوم(ع) همان خدا دانستنشان است و بس.

از دیگر اشکالاتی که به گنجینه احادیثی ما می شود-حتی چند وقت قبل در یک کانال تلگرامی که مال همین شیعیان خودی است همین اشکال به ادعیه را دیدم- شبهه ساختگی بودن ادعیه با رویکرد ذلیلانه طبقات زیرین جامعه و به دست اشراف مدینه و حجاز بوده است.

خنده ام گرفت، از حجم وسیع فعالیت مشککان و بی دینان و بد دلان،  و حجم نزار و لاغر فعالیت این وری ها. ولی تفصیل شبهه و جواب آن مجالی دیگر می طلبد.

۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۸ تیر ۹۶ ، ۱۲:۵۹
... نجفی

آیت الله شبیری زنجانی:

نزد مرحوم آقای داماد، درس صوم بحث زکات فطره می خواندیم. موضوع بحث این بود که ملاک در پرداخت زکات فطره، قوت غالبِ شخص است یا قوت غالب بلد؟

درس آقای داماد تمام شده بود.

من به ایشان عرض کردم قائل دیگری هم هست که ملاک زکات فطره را قوتِ غالبِ شخص (نه در طول سال که فقط) در ماه رمضان می داند.

ایشان با تعجّب گفت: نشنیده ام. آقای جوادی آملی هم آنجا بود.

گفتم: قاآنی می گوید:

اگر زکات دهی فطره ی مرا «مِی» ده

که قوت غالبِ من «باده» بوده در رمضان

آقای جوادی آملی از این تعبیر اینجانب خیلی خوشش آمده بود.

                                                                             جرعه ای از دریا، ج۳، ص۵۲۱.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

در همان مضمون شعر مرحوم قاآنی شعری از صائب(رحمه الله علیه) دیده ام که یادم نیست الان.


اخوان ثالث(عفی الله عنه) هم می گوید:

بگیر فطره ام اما مخور برادر جان

که من در این رمضان، قوت غالبم «غم» بود


یک نفر دیگر هم بر اساس مشربش گفته:

مرا چون قوت غالب اشک باشد جای نان در سال

بگو فطریه ام را روضه خوان شخصا بپردازد


السلام علیک یا اباعبدالله الحسین...

۱ نظر موافقین ۳ مخالفین ۰ ۰۷ تیر ۹۶ ، ۰۶:۴۹
... نجفی

قماش هستی ما را به ناز خویش بسوز

که آن زکات لطیفت نصیب مسکین است

۰ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۰۵ تیر ۹۶ ، ۲۰:۲۶
... نجفی